Ik ga vandaag een lans breken voor kleinschaligheid, kneuterigheid en tégen de onvrede die iedere dag grotere hoogten bereikt in onze samenleving, maar daar kom ik later op.
Rijdend naar het startpunt van een wandeling in Drenthe, zie ik onderweg een bord Vlinderparadijs Papiliorama staan. Soms zijn de terloopse ideeën op een dag de beste. Op naar de vlindertuin. Als je dáár niet ontspannen van wordt..
We lopen een heerlijk kneuterige hal binnen, nogal verstopt op het terrein en op het terrein zelf niet direct aangegeven. Maar, met enige fantasie vind je je weg wel. In de toegangsruimte een keur aan parafernalia rondom het thema vlinder. Zelfs gedroogde vlinders (die later een natuurlijke dood blijken te zijn gestorven in deze vlindertuin – uiteráárd – en op deze diervriendelijke wijze te koop worden aangeboden voor verzamelaars of als lesmateriaal).
De toegangsprijs: 7 euro. 2 biertjes op een terras, als je geluk hebt.
De tropische hal binnen lopend valt gelijk op – de zon is net gaan schijnen – hoeveel vlinders er rondvliegen. Bepaald niet schuw en verschillende vliegen rakelings langs je heen. Het groen oogt tropisch, bloeiend, gezond en hóóg. Je valt van de ene verbazing in de andere. Zulke grote vlinders in het echt zien is toch nog wat anders. En we hoeven er niet voor naar Borneo te vliegen.
De meest prachtige nachtpauwogen zijn te zien. Ik noem ze maar even zo, omdat de wetenschappelijke naam anders is. Een schaal met banaan lokt ze dichtbij, ze laten zich op enkele tientallen centimeters dichtbij bekijken. Tja, ik wordt daar vrolijk én rustig van. Het voelt als een soort Aziatische tempel van rust dit, met recht, vlinderparadijs.
Er zijn vele klapstukken tijdens de wandeling, waarmee je je echt wel een uur kan vermaken – ik zou er nog wel langer willen vertoeven – maar het qua grootte grootste klapstuk zie ik bij de hibiscus zitten. Werkelijk een enorme vlinder – twee handen groot – die rust op het blad.
Wordt een doordeweekse middag in de zomer mooier dan dit? Voor wie het wil zien, niet. Dit soort kneuterige uitstapjes máken de dag. Zeker voor wei zich herinnert waar je in de zomer het gelukkigst van werd: dit soort onverwachte uitstapjes.
Helaas is dat buiten 2023 gerekend. Mijn oog viel op de online recensies over dit vlinderparadijs op Tripadvisor.
Het is ongelofelijk hoe Nederland verzuurd is. Onze zuurstof lijkt commentaar geven geworden. De godganse dag door. En nooit opbouwend. Ja, natúúrlijk zie ik ook wel dat informatiepanelen en objecten verouderd zijn, maar ik heb ook – meer dan – genóeg aan het ‘zijn’ zelf. Ik verwonder mij over vlinders die ik nog nooit gezien heb, de kleuren, de enorme bloeiende tropische bomen en bloeiende planten. Ik ben direct in een andere wereld.
Maar dat is voor heel veel mensen anno 2023 niet genoeg meer. En tja, wie ontevreden is, voelt zich nergens meer tevreden. We willen tegenwoordig zo hoog en ver grijpen dat we het contact met de grond verloren zijn. En: met de ander. En daardoor met onszelf. Onbewust roept dat onvrede op en dat kanaliseert zich naar buiten. Men schreeuwt om aandacht. De stilte van een vlindertuin kan dan al diep confronterend zijn en een tegenreactie oproepen.
Kortom! Het werd tijd voor het nodige tegengif. Als recensie schreef ik – met terechte 5 sterren:
Heerlijk kleinschalige vlindertuin. Gedateerd? Flauwekul. Heerlijk kneuterig en op de dag dat wij er waren, volop prachtige vlinders. De ene na de andere verrassing en ze vliegen vlak langs je heen. Ik heb het idee dat mensen anno 2023 enorm verveeld en verwend zijn geworden en het nooit genoeg is. Ik ben door het bezoek aan de vlindertuin en enorm tot rust gekomen en ik vond het een onvergetelijke ervaring. Hoe dicht kun je, zonder er naar toe te vliegen, naar zo’n tropische omgeving komen? Zo dus. Onbetaalbaar. En dat voor 7 euro. Mensen, count your blessings. Een van de leukste uitstapjes mogelijk! Worth every penny.
Thomas Kamphuis 