Eltran de l’air

Ik was eigenlijk van plan de laatste van Wadruna hier te bespreken, maar het tropische weer (?) heeft mij op YouTube op onverklaarbare wijze gebracht naar een Egyptische groep die ik niet kende: Eltran de l’air.

Natuurlijk, hou je van Led Zeppelin en Robert Plant, dan kwam je wel op diens voorliefde voor Tinariwen, en Eltran de l’air ligt in dit verlengde. Mag ik het woestijnrock noemen?

Dit concert, opgenomen in de VS in Texas – laat de waardering voor dit soort gitaarrock maar over aan de Texanen, getuige de vele schreeuwen – laat het allemaal zien. Allereerst, een ogenschijnlijke kleinigheid: die kleding.. Ja, het geeft natuurlijk dé authentieke woestijnbeleving mee, maar, hoe hoú je het vol? Over de drummer nog maar te zwijgen. Die man moet in de koeling achteraf. Een ijsbad.

Gewoon 2 gitaren, ritmisch, hypnotiserend tegen elkaar op spelend – war komt de muziek eigenlijk ook alweer vandaan, Fleetwood Mac met jullie Rattlesnake shake? – een bescheiden hoorbare bassist, een drummer met een kleuterkitje vergeleken met dat van een Gavin Harrison, maar oh zo effectief. Een uur en 5 minuten. Langer hou je dit ook niet vol. Publiek en band niet. Maar god, wat een heerlijk uur heb je dan.

De gitaren klinken laat jaren 50, 60 en het ensemble heeft wel wat Jimi Hendrix Experience achtigs. De muzikanten lijken ieder in hun eigen wereld te zitten, met de drummer als Jimi Hendrix, in dit geval. Maar het wérkt. Het is totale tegendraadsheid én eenheid tegelijk. Logisch dat die Amerikanen daar plat op gaan. Ondergetekende ook. Het werkt hypnotiserend. Het is alsof je ergens in de jaren 60 bent en naar opwindende nieuwe muziek luistert. Alleen: het is 2023 en daar ligt hem het geheim van deze band. Ze klinken oud en toch nieuw.

Is het allemaal niet begonnen bij de drum? Vast wel, en dat oergevoel wordt in je opgeroepen. Een tribaal samenzijn, totdat je er bij neer valt.

Ooit was ik in de woestijn van Marokko, op de grens van Libië. Ik begin er subiet naar terug te verlangen. Een avond met deze muziek onder de helderste sterrenhemel die je ooit zag, tussen de rustende kamelen.

Muziek waar je mee op reis gaat.

De nazomer is begonnen.