Categorie archief: Boek, muziek en dvd recensies

No country for old men

Zo eens per jaar, en beslist niet minder, kijk ik No country for old men. Het liefst als de temperatuur buiten een graad of 35 haalt, of nog iets meer. Omschreven als neo- Western crime thriller neemt hij je vanaf de beginshots naar een woestijnomgeving waar overduidelijk een paar mensen teveel waren. Wie óók teveelMeer lezen over “No country for old men”

Henny Vrienten – Nacht

In het kader van mijn Doe Maar/Ernst Jansz/Henny Vrienten week op deze site ontkom ik niet aan een beschouwing van het – alweer in 2006 – uitgebrachte Nacht van Henny Vrienten. Even terug naar 2006. Een enorme slapeloosheid plaagt mij dan, al jarenlang. Nieuwsgierig geraakt naar alles ná Doe Maar – maar ook indachtig deMeer lezen over “Henny Vrienten – Nacht”

Simple Minds – Live in the city of diamonds

Simple Minds.. hoe lang ben ik er al geen fan van? Ruim veertig jaar. Hoe onbeperkt houdbaar is het fan-zijn, is de ongemakkelijke vraag die boven komt drijven bij het verschijnen van alweer een live album. April 2024 gaf Simple Minds een concert in de Ziggo Dome, en het nu verschenen live album is daarMeer lezen over “Simple Minds – Live in the city of diamonds”

Ernst Jansz – Een liefdeslied

Afgelopen weekeinde stond ik op met een lied in mijn hoofd – Tijd genoeg van Doe Maar. Het was twee dagen, dag én nacht niet uit mijn hoofd te krijgen. Géén idee waarom, maar waarschijnlijk had het iets met mijzelf te maken en was ik even aan een adempauze toe, even tijd. Tijd genoeg. Ik bedacht mijMeer lezen over “Ernst Jansz – Een liefdeslied”

Bryan Ferry – Amelia Barratt – Loose talk

Bryan Ferry – één van mijn “grote Groten”. Vorig jaar bracht hij, samen met Amelia Barratt Star uit, een spannend nummer wat eindelijk weer eens experimenteel en gedurfd was. Na Frantic (2002) en Olympia (2010) was het heilige vuur nogal gedoofd en bij Avonmore (2014) trok ik slechts bij enkele nummers mijn wenkbrauwen omhoog. HetMeer lezen over “Bryan Ferry – Amelia Barratt – Loose talk”

Steven Wilson – The overview

Een nieuwe Steven Wilson. Kan ik er nog naar uitkijken? De laatste drie albums – To the bone, The future bites en The Harmony Codex hadden allemaal wel nummers die opvielen, maar mij nooit zó raakten als het illustere drietal – het duistere, soms akelige Grace for drowning, het virtuoze en ontroerende The raven who refuses to sing en het – voorlopige –Meer lezen over “Steven Wilson – The overview”