Stations – 2

Soms laat men een station in al zijn half majestueuze trots half vergane glorie staan. Het in 1854 gebouwde station Lindau Insel (Beieren) aan de Bodensee was een – met recht grote – verrassing voor mij.

Het station van Lindau is een een enorm station die alle 19e eeuwse grandeur uitstraalt die hier ooit in zijn volle omvang te zien moet zijn geweest. Ik wordt vanzelf er naar toe getrokken en een van de eerste details welke mij opvallen zijn de zwartgeblakerde beelden bij de hoofdingang van het station. Ongetwijfeld beroet door alle stoomtreinen van weleer.

Wat héérlijk dat men deze trotse tempel van vervoer heeft laten staan. Gek genoeg denk ik eerst dat het station nauwelijks ouder kan zijn dan uit de jaren twintig van de vorige eeuw.

Binnen heeft de stationshal een uitstraling van wat toen, 1854, een ‘nieuwe zakelijkheid’ genoemd had kunnen zijn. Maar is dit deel niet nieuwer, vraag ik mij af. Een granitovloer doet mij twijfelen.

De met donker marmer en koper (?) bedekte muren geven de indruk dat je een enorm bankgebouw binnen stapt. Grote kroonluchters aan een hoog, rondlopend plafond geven het bijna iets museaals.

In wat de wachtruime moet zijn geweest: een door de tijd fraai aangetaste fontein waar men zich kon verfrissen vóór of ná de reis. Een wat wonderlijk vormgegeven wezen in het tableau houdt toezicht.

Een enorme klok – die mij niet uit 1854 afkomstig lijkt, maar uit de jaren twintig, 1930 hooguit hangt boven de doorgang naar de treinperrons. Zó ga je op reis. Zo gíng je ooit op reis. Groots ontvangen op een treinstation. Je was al op reis voordat je de trein uitstapte. En áls je uitstapte, begon de reis al meteen te midden van een grootse ruimte die je gelijk vervoerde naar een andere gemoedstoestand. Eén van verwondering, opgenomen in iets groters dan jezelf.

In de hoek, hoog boven de vloer valt mij eén van de leuke details op: de originele (?) omroephoorn van koper. Nogal bescheten door duiven die hier ook hun thuis hebben.

Wie met zijn hoofd al op reis kan gaan in een station is een rijk mens.

Station Lindau: verstild in de voorbije tijd.