Natuurblog 9 juni 2021

libelle

Het is ongelooflijk hoe de natuur in nauwelijks twee weken geëxplodeerd is. Om weer eens even terug te gaan naar de tuin. De klimop heeft er een complete etage bij gekregen.

Het akkerbloemen gedeelte is fraaier dan ooit. Leve de natte lente. Eindelijk hoeft er eens niet continue met gieters gerend te worden.

Wat op valt in het dorp: overal duiken klaprozen in alle soorten en maten op en andere akkerbloemen. Het begint zijn vruchten af te werpen dat de gemeente de bermen weer in ‘ouderwetse toestand’ aan het terugbrengen is. Bermen staan wit van de margrieten, rood van de klaprozen en paars van de vogelwikke. Je wordt er automatisch vrolijk van.

De vogelwikke is ook in de tuin opgedoken.

Regelmatig zie ik mensen klaprozen plukken. Ik deed het ook, als kind. Bóssen sleepte ik mee naar huis. Lang leefden ze niet zonder grond. Een klaproos is sowieso een kortlevende geschiedenis. Bijzonder is dat ze in de nacht open gaan. Vervolgens bloeien ze de ochtend, laten dan soms hun bloembladen al vallen om koffietijd, zelden later dan de namiddag. Het is niet voor niets dat de klaproos als symbool gekozen is voor – het korte leven – van de gevallenen in de Eerste Wereldoorlog. Op het puin na de oorlog groeiden talloze klaprozen. Ze houden van schrale, wat arme grond. Kunnen als zaad gerust 10 of 15 jaar in de grond zitten en dan opeens op komen.

Het vingerhoedskruid is aanweziger dan ooit. Het heeft zich duidelijk uitgezaaid. Het is ook de charme van een tuin waar je een aantal jaar in geïnvesteerd hebt: op gegeven moment hoef je nog maar heel weinig te doen.

Eigenlijk is deze fase, de eerste fase van bloei in de tuin. Er komt nog zó veel aan: lavendel, grasklokje, wilde marjolein, blauwe knoop, liguster, koninginnekruid, gele en rode zonnehoed.

Waar ik dit jaar bijzonder van op kijk is het exploderende insectenleven. Alle soorten en maten kruipt, loopt, vliegt langs. Ieder jaar plaats ik bewust een paar leidstokken in de akkerbloementuin, in de hoop dat daar waterjuffers of libellen op af kwamen. Gisteren was het voor het eerst zo ver. Het is dan in de namiddag, en de libellen kunnen dan urenlang, slechts heel af en toe onderbroken door opvliegen, roerloos zitten. Het is de kers op de taart.

Ik heb het idee dat het beter gaat met de insecten. Of hier nu de warme zomers van de afgelopen jaren hier mee helpen, of het aangepaste bermbeheer en het steeds meer aanbrengen van bloemrijke akkerranden op landbouwgronden: het lijkt er op dat de weg terug gevonden is.

Dat is het positieve van wat verloren lijkt te gaan: het – lijkt – ook snel weer terug te kunnen komen. Als we ons maar een beetje in de natuur schikken.

Op vogelgebied is in de tuin momenteel niet veel te beleven. De meest aanwezige en luidruchtigste soort is de huismus. Met wie het zo slecht ging. Niet hier. Wel 30 of 40 mussen komen in de tuin en scheppen er genoegen in, lijkt het wel, elkaar schrik aan te jagen en dan en masse zo snel mogelijk de steeds dichtere en grotere klimop in te jagen. Spel? Ja, ik geloof dat dieren spelen. En ons bekijken.. bestuderen?

Ik loop naar buiten en opeens valt mij iets op wat ik, onbewust, al dagen hoor. Er klinkt een – ogenschijnlijk – roofvogelachtig gepiep vanaf één van de daken. Het blijkt jongen van de scholekster te zijn. Pa of ma staat aan de rand van het dak mij strak aan te kijken. De platte daken met grind zijn al langer de op het eerste oog ideale nestplaats voor de scholekster. Vos en roofvogels vallen ze hier niet lastig. Deel 2 van dit soort dak avonturen is veel lastiger.

Het is overduidelijk knap warm op het dak, met de snavel wijd open regelt de vogel de warmteafvoer. Minuten lang wordt ik aangekeken. Dan loopt de scholekster rustig terug het dak op. Hoe het met de jongen gaat als ze uitvliegen en van het dak af moeten zien te komen is een tweede. Het is nogal een gang voor nestvlieders om vanuit de wijk naar open land te komen. Ik hoop dat ze de katten kunnen ontwijken en een gipsvlucht vermijden bij de sprong in het diepe.

Gepubliceerd door Thomas Kamphuis

Gepassioneerd Vikingtijd, natuur en cultuur liefhebber.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: