September

September’s here – again.. zong David Sylvian in het gelijknamige nummer.

Nog niet aan de temperatuur te merken, maar dat komt nog wel.

September, een tijd om terug én vooruit te kijken. Tijd om te kijken wat goed ging en wat niet. Ik heb besloten veel minder op mijn telefoon te kijken of naar alle onzinnieuws. Schrijven en boeken lezen wordt het credo, in ieder aankomend half jaar. Goede muziek luisteren, dat ook.

Wat ik nu zoals lees? Net Boerencultuur van Patrick Joyce gelezen – alleen al interessant omdat “de boer” veelvuldig in het nieuws is geweest, afgelopen jaren en dat ook nog zal blijven. Nu aan het lezen: Opstand, van Marijn Kruk over het populisme. Een enorm verhelderend – en op het eind geruststellend – boek wat door iedereen gelezen zou moeten worden. Al is het maar om deze – voorbij gaande – tijd te begrijpen.

Maar naast schrijven en boeken lezen ga ik bóven al weer nu en dan schermloos voor mij uit staren. Het liefst in het donker van de steeds vroeger intredende avond, buiten.

In de stilte worden de beste ideeën geboren omdat het brein rust wordt gegund, wat, de makke van onze tijd, als je niet uitkijkt, als een dolle aan blijft staan en doorrazen. Weg van het scherm vertraagt de tijd.

Ik ga terug naar meer van hoe het vroeger was. En waar ik mij stukken rustiger en beter bij voelde. Zonder de hele dag dat scherm. Ik kan het iedereen aanraden.