The tide is turning

Ik maak mijn dagelijkse rondje buiten. Het is grijs. 17 graden. Windje uit het noordwesten. Een beetje “eind jaren 70” zomerweer. Maar ik ben vrolijk. Roger Water’s The tide is turning – ja, ik was bij dat concert in Berlijn – speelt door mijn kop.

Zal u zeggen waarom.

Het platteland. En dan ? zult u zeggen. Welnu. En, let u goed op boeren van Nederland – dit is een veld waar een maand terug mais in gezaaid is. Zónder roundup te gebruiken. Is dat vooruitgang? Já ! Vorig jaar gebruikte deze boer nog roundup. Maar zie. Het gezond verstand (?) komt boven drijven en het is dit jaar nagelaten. Gevolg: een gewoon gezond groen uitziend veld met jonge maisplantjes, waar, verrek dat we het nog eens beleven mogen, ook wat kruiden en wat gras mogen groeien.

De geluiden rondom de gezondheidsrisico’s werden, klaarblijkelijk, wat al te luid en zowaar werd een motie van de Partij voor de Dieren in de Tweede Kamer aangenomen – niet door de BBB maar wel – ook – door de PVV – waarin staat dat De Nederlandse overheid moet gewasbeschermingsmiddelen met de werkzame stof glyfosaat zoveel mogelijk van de markt halen, totdat is bewezen dat ze geen risico vormen voor de gezondheid.

Tja, het lijkt mij evident dat die er zijn. Of neemt u ook zo af en toe een slok roundup? Het veld hierboven getoond ligt trouwens op nog geen 10 meter van een woonhuis, maar dit terzijde. I rest my case.

Het begint dus te dagen, daar in het westen. En blijkbaar bij de boer in den lande ook – zij het traag.

Gevolg: geen nieuw gif meer in de bodem en waterhuishouding, dus ook geen gif naar de planten toe, dus ook geen gif in de mais, dus ook geen gif in de koeien die dit eten, en dus ook geen gif in het vlees wat wij vervolgens eten, of de melk. In ieder geval niet meer door de roundup. Onduidelijk is – althans voor mij, misschien is dat wel al eens gemeten – hoe lang de roundup die gespoten wordt nog in de bodem en het watersysteem blijft rondom het bespoten veld.

Niettemin: vooruitgang. Wie had dat gedacht anno 2024?

En tóch.. de blijdschap zet zich voort..

In een ander veld – van biologische boer Van Assen – is ook mais gezaaid. De grond was tot afgelopen voorjaar een grasveld. Niks doodgespoten. Gewoon omgeploegd en ingezaaid met mais. Mét .. aan de rand een brede strook zonnebloemen. Omdat het mooi is, en een functie heeft (insecten : luistert u nog mee, BBB?)

Nog weer een veld verder op. Zowaar een stuk grasland wat ook weg geploegd is. Ook weer mais? Nee: exclusief bestemd voor zonnebloemen. We wanen ons straks, in augustus, op het Franse platteland. Wat een variatie opeens. Wat een vooruitgang. Weg met dat eeuwige gras alleen.

Even verder: nog meer feest. Voor het eerst wordt er op dit stuk “bermvriendelijk” gemaaid. Een groot stuk blijft staan, voor insecten en schuilgelegenheid voor andere dieren. Bravo!

U beslist vandaag over heel veel, in het stemhokje. Wordt u ook vrolijk van geen onnodig gif, maar wel veel meer bloemen en insecten? Dan weet u wat u te doen staat.

Dat mag. Dat moet.