Strijklicht

Het is weer de tijd van het jaar. Enigszins vroeg op, om 07.45, schijnt de lager wordende zon naar binnen. Vanaf nu tot zeker half oktober, met wat geluk de derde week van oktober er nog bij, is het weer genieten van het strijklicht door de steeds lager opkomende zon. Vanmorgen scheen het licht, kort, op een van de voorwerpen – een armband uit het Fins-Oegrische taalgebied uit het westen van Siberië.

De vroege ochtend krijgt een welhaast David Hamilton soft focus waarin de voorwerpen in een droomwereld lijken te verkeren. Zegt de poëet. De andere poëet in huis zegt dan dat het hoognodig tijd wordt de boel af te stoffen..

Het is de tijd van het jaar waarin je je voorwerpen letterlijk in een ander licht ziet. Ze opnieuw bekijkt. De tijd vertraagt. De blik verstilt. Details worden zichtbaarder of roepen nieuwe vragen op. De beer met zijn twee klauwen kijkt zonder dat hij er erg in heeft naar het oosten.

Naar het verre oosten.. waar hij vandaan komt.

De naderende herfst is voor mij wat voor velen het voorjaar is: een nieuw begin (zoals Paul van Vliet zo mooi zegt).

Een rode zon
Een stille zee
De nevels in de morgen
Een vogel neemt de zomer mee
De toekomst ligt verborgen
Stilte voor de najaarsstorm
Afscheid van de groene bomen
Heimwee en een nieuw begin
September
Tijd om thuis te komen

Gepubliceerd door Thomas Kamphuis

Gepassioneerd Vikingtijd, natuur en cultuur liefhebber.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: