Les temps perdu

Eens, in de heel veel zoveel tijd, ga ik terug naar Den Haag. Laatste rustplaats van mijn ouders. Moeder, gisteren alweer 17 jaar geleden. Daarna vaak even de duinen in, naar het strand. Maar altijd: even terug naar waar het allemaal begon: de Pauwenlaan. Geboren en getogen, zogezegd. Het blijft vreemd de laan – jazeker:Meer lezen over “Les temps perdu”