Tja, en Paul van Vliet was niet de eerste die in de lente overleed. Door wie werd de lente ooit beter op de hak genomen en beschouwd door Wim de Bie. Ik zou kunnen kiezen uit honderden scènes van van Kooten & de Bie, maar als ik aan Wim de Bie denk, is het dieMeer lezen over “Wim de Bie (1939 – 2023)”
Auteur archief:Thomas Kamphuis
Paul van Vliet (1935 – 2023)
Waarom voelt het altijd extra confronterend als mensen heengaan, midden in de lente? De lente die altijd staat voor een nieuw begin. Paul van Vliet had het niet zo met de lente, nee, in september begon voor hem de lente. ‘Heimwee en een nieuw begin’ (September). Paul van Vliet was van iedereen. Hoe zéér vanMeer lezen over “Paul van Vliet (1935 – 2023)”
Twente – een liefde die nooit weg gaat
Twente – ik was er weer eens afgelopen weekeinde. Bij Rossum in de Marke Volthe, om precies te zijn. Wat mij opviel daar was het grote aantal bonte vliegenvangers. Soms leek het wel alsof om de 100 meter er een zat te zingen. Soms vlak bij elkaar. Het landschap is hier rijk aan afwisseling, eenMeer lezen over “Twente – een liefde die nooit weg gaat”
Rode Kruis flauwekul
Een nieuw dieptepunt in de verflauwekulling van Nederland. Het wordt fris komende Koningsnacht. Paar graadjes boven nul in de stad, misschien een graadje vorst buiten de stad. Niets aan de hand zou je zeggen. Vroeger gierden hagel en natte sneeuw tot eind april, ja, soms nog begin mei (1979) om je heen. Een beetje fatsoenlijkMeer lezen over “Rode Kruis flauwekul”
Spannend Drenthe
O, jongens.. Drenthe.. waarvan ik dacht dat het pas achter Appelscha spannend werd.. Drenthe verrast mij keer op keer. Ja, natuurlijk, de prachtige brinkdorpjes zoals Gees en Vries. Ja, die hunebedden, natuurlijk. De desolate akkers. De prachtige overgangen tussen dorp en platteland. De vaak afwezige ‘vervuiling’ van hoogspanningsmasten en bedrijventerreinen. Maar gisteren sloeg alles. TenMeer lezen over “Spannend Drenthe”
#laathetophouden
U moet het mij maar niet kwalijk nemen. Maar sinds ik 6 jaar geleden naar het oosten van het land verhuisde, wég uit de Randstad, raak ik steeds meer vervreemd van allerlei ogenschijnlijk ‘Randstedelijke zaken.’ In de herfst dacht ik: ‘Kom, laat ik de Volkskrant op zaterdag weer eens nemen.’ Ik ben sindsdien – wederomMeer lezen over “#laathetophouden”
Eurythmics – 1984
Het is een raar iets hoe muziek in je kan blijven opduiken. Ik schreef er al eerder over. Waarom de behoefte een album, wat bijna 40 jaar terug verscheen, dan tóch te gaan recenseren? Omdat de muziek zo tijdloos gebleken is? Omdat ik de muziek onder de aandacht wil brengen omdat deze – indertijd –Meer lezen over “Eurythmics – 1984”
The Cult – Under the midnight sun *****
Caleidoscopisch en vol sfeer. De nieuwe – alhoewel al in oktober vorig jaar verschenen – cd van The Cult – Under the midnight sun – doet mij weer beseffen hoe snel de tijd voort gaat en ik in die steeds sneller voortgaande tijd – veel – te weinig naar muziek meer luister. The Cult.. hetMeer lezen over “The Cult – Under the midnight sun *****”
De honden blaffen, de karavaan rijdt verder.
De verkiezingen zijn weer achter de rug. De zoveelste met een zoveelste protestpartij. Wat met Groen Links eind jaren 80 nog ludiek begon, verhardde zich in de jaren 90 met de SP. Heel veel hoor je van die partij ook niet meer. Men is nu 20, 25 jaar boos over al en nog wat enMeer lezen over “De honden blaffen, de karavaan rijdt verder.”
Winterswijk en omgeving
Afgelopen dagen doorgebracht in Winterswijk en omgeving (Lievelde, Woold, Meddo). Het was niet de eerste keer maar wéér of: nog meer dan voorheen, overviel mij een heimwee naar de toekomst. Heimwee naar de toekomst die zich soms onvermoed in je hoofd kan nestelen. Om te beginnen: wat is dit landschap onbedorven. Geen megalomane bedrijventerreinen, geenMeer lezen over “Winterswijk en omgeving”
Thomas Kamphuis 